هی روزگار ...

به خدا هرکاری میکنم نمیتونم فراموشت کنم ... چرا من اینقدر دوستت دارم ... امیدوارم هیچ وقت یادت نیافته این وبلاگ رو برای اولین دعوامون ساخته بودم ، امیدوارم ادرسش یاد نباشه .... دوست ندارم اعصابت بهم بریزه .... درسته دوسم نداشتی اما یکم دلت مهربون بود باهام ... از ناراحتی من شاید یه ذره کوچیک دلخور میشدی ... چقدر دوست داشتن سخته ... چرا مهرت اینقدر به دلم نشست من از امام رضا تو رو خواسته بودم اما الان ... ولش کن ... امشب دلم هوایی گریه داره اما کسی نیست کنارم ... شهامت میخواهد دوست داشتن کسی که دیگه هیچ وقت و هیچ زمانی برای تو نمیشه ... چه شاهمت احمقانه ایی دارم من، هر اتفاق بدی برام بیافته مقصرش تو خواهی بود که رهام کردی اینو بدون ... هر خبری ازم شنیدی بدون بخاطر تو کردم ... اینو مطمئن باش ... ایشالله که .... نمیگم

دل نوشته ...